Kruk, czarny jak węgiel, zazdrościł Łabędziowi, którego pióra były białe jak najczystszy śnieg. Głupi ptak wpadł na pomysł, że jeśli będzie żył jak Łabędź – pływając i nurkując całymi dniami i jedząc wodorosty oraz rośliny rosnące w wodzie – jego pióra staną się białe, tak jak u Łabędzia.

Więc opuścił swój dom w lasach i na polach i poleciał, by zamieszkać na jeziorach i mokradłach. Lecz choć mył się i mył przez cały dzień, prawie się przy tym topiąc, jego pióra pozostały tak czarne jak zawsze. A ponieważ wodorosty, które jadł, mu nie służyły, stawał się coraz chudszy, aż w końcu umarł.